Marieke in Padova

Home sweet home (?)

2009-02-27T17:18:00.005+01:00

Ciao tutti,

het doet een beetje vreemd, het typen van mijn laatste blogbericht. Niet vanuit mijn kamer in Padova, maar al thuis... Bizar. Het dringt nog steeds niet helemaal door dat het erop zit, ergens voelt het nog alsof ik morgen weer gewoon in Italië zou kunnen wakkerworden. Maar het is voorbij.

De laatste week... was vreemd. Ik had er heel erg naar uitgekeken, maar uiteindelijk bleek de overgang van bijna twee maanden in de studieboeken zitten naar een week non-stop feest me iets zwaarder te vallen dan verwacht. Kon ik het niet meer aan? :) Niettemin was het een week vol niet te vergeten belevenissen, carnaval (Venetië!), administratief geregel en afscheid... En zelfs de zon die ons de hele tijd gezelschap hield! Een uitgebreide beschrijving van al onze avonturen ga ik hier niet meer neerzetten, maar neem vooral eens een kijkje naar de foto's en geniet mee!

Ik kan afsluiten met de bedenking dat Erasmus iets is wat iedereen eens zou moeten meemaken... Of toch iedereen die het aanspreekt!
Je stelt jezelf in vraag, je gewone leven. Je leert mensen kennen van overal over de wereld. Je wordt op zeer korte tijd de beste vrienden met deze mensen. Je bent socialer dan ooit. Je begint een beeld te krijgen van hoe Fransen, Duitsers, Italianen, Spanjaarden enz ongeveer ineen zitten. Je leert nieuwe buitenlandse lekkernijen en drankjes kennen. Je neemt enkele plaatselijke gewoonten zéér snel over. Je komt op allerlei wondermooie plaatsen en beseft dat je nog làààng niet alles van de wereld gezien hebt. Je krijgt plots de neiging om vanaf nu elke week het (Ryanair-)vliegtuig naar ergens in Europa te nemen, want het voelt al bijna als de trein. Je voelt je plots Europeaan, niet meer enkel Belg of Vlaming. Je transformeert jezelf in het grootste feestbeest ooit, ook al was je daarvoor een heel braaf meisje. ;) Je doet dingen die je anders nooit zou gedaan hebben. Je verbaast jezelf hoe goed je al je "niet te missen" dingen van thuis kan missen en hoe er andere in de plaats komen. Je kan beter alleen zijn. Je bent zelfstandiger. Je staat open voor nieuwe dingen. Je kan nu ook zelf je was, strijk en kuis doen. Je doet niet liever dan allerlei mensen op straat aan te spreken, enkel en alleen maar om de taal te oefenen. Je leert effectief een taal (beter) bij. En nog zoveel meer... Het is een sfeer die onbeschrijflijk en uniek is, en die ik voor niks ter wereld had willen missen!

Het is een cliché, maar in deze voorbije 5 maanden heb ik meer meegemaakt en bijgeleerd dan ik thuis op 2 jaar had kunnen doen. Een dikke dankuwel dus aan iedereen die het mogelijk gemaakt heeft deze ervaring te kunnen meemaken! Het was geweldig.

Per i miei amici Italiani (non so se guardate questo blog a volte, ma non si sa mai... :)) : non so che dire. Era splendido, meraviglioso, incredibile! Anche se gli ultimi giorni forse non ero sempre così allegra, questo tempo con voi mi è piacuto un sacco! Mi mancate già! Ma sapete che non vi dimentirò mai, e che molto probabilmente ci vediamo ancora, magari più presto che pensiamo! Siete sempre benvenuti da me in Belgio! (si si, qui almeno ho una stanza abbastanza grande, dove la gente può venire e che non è kilometri lontano dalla città! ;)) Continuate a fare la festa ovunque, anche fuori di Padova, come un vero Erasmus!! Nella mia testa vi congiungo! May Daou be with you! ;) Un bacione gigante!

Ziezo, dat was het. Het was een plezier om voor jullie te schrijven, en altijd zeer fijn om de reacties te lezen. Ik kijk er al naar uit om jullie nu ook in levende lijve weer terug te zien!

Veel zoenen, en tot gauw,

Marika

Finitoooo!

2009-02-18T14:22:00.010+01:00

Liefste lezers (als die er ondertussen nog zijn :)),

na lange blog-inactiviteit want lange studie-activiteit is het weer tijd voor wat nieuws van het Italië-front! Ik zal alvast met de deur in huis vallen met zeer goed nieuws: mijn examens zijn VOORBIJ en ik ben op alle vakken GESLAAGD! Meerbepaald met een 20, 23, 27 en 28 op 30! Laat je niet teveel misleiden door deze soms zeer hoge punten, het puntensysteem is hier net een ietsje anders, zodat die 28 bv hoogstwaarschijnlijk niet zal omgezet worden in een mooie 19/20 ;) Helaas! Doch, ik kan jullie verzekeren dat er op dit moment een zeer gelukkig meisje achter haar computer zit.

Studeren in 't Italiaans liep namelijk niet altijd zo van een leien dakje. Je zal mij nooit meer horen zeggen dat de Italiaanse unief, noch studeren op erasmus, gemakkelijk is! Kloppers van cursussen in een vreemde taal, telkens twee "appèls" waardoor de motivatie voor het eerste niet altijd zo groot was, en heel wat eindspurtjes de-dag-en-ochtend-voor-het-examen als gevolg, zorgden vaak voor de nodige stress! Hoewel de proffen voor het examen zelf in het meeste geval wel een half oogje dichtknepen, wegens toch nog net iets te beperkte taalkennis, was de mythe dat je als je op erasmus gaat amper moet studeren voor mij zeker niet waar. Het viel mij op hoe groot de verschillen van land tot land hierin zijn: Duitsers bv moeten over 't algemeen maar een 10-tal credits, of zelfs géén halen, waardoor zij amper iets moeten uitsteken, terwijl wij Belgen (en dan vooral ik Leuvenaarse, die als enige mijn Leuvense vakken letterlijk moest zien te vervangen hier en dus ook in alle slagen) zowat in de slechtste positie van allemaal verkeerden. Ik kan je verzekeren, dat werkt al eens frustrerend :) Dit samen met het feit dat iedereen op compleet andere momenten examens had (sommige richtingen hebben een semester-, andere een trimester-systeem) zorgde ervoor dat de avondlijke activiteiten gewoon doorgingen als voorheen. Op zich zeer goed voor broodnodige ontspanning, maar 't kan ook al eens slaapgebrek en concentratieverlies in de hand werken, en zorgde vooral in situaties van afscheidsfeestjes één of twee dagen voor een examen vaak voor hartverscheurende dilemma's. Samengevat kan ik dus zeggen dat het één van de meest ontspannen, maar tegelijk één van de zwaarste examenperiodes ooit is geweest. Maar 't is voorbij!!

Verdere impressies van de voorbije weken:

- het einde nadert! Verschillende mensen zijn al vertrokken, en de laatste dapperen, inclusief mezelf, zullen binnen dit en een week ook bijna allemaal weer huiswaarts keren. Deze keer mogen jullie het wel weten: op 26 februari keer ik terug. Hoe hard het ook zal zijn, langs een kant kan ik er wel mee leven. Het is een superervaring geweest, en ook al heb ik een aantal dingen die ik van plan was (vooral reizen) niet kunnen doen, op een gegeven moment moet je daar gewoon vrede mee nemen en blij zijn met wat je gehad hebt :) Ik ben alvast van plan om àlles uit mijn laatste week te halen.

- Padova heeft meer te bieden dan ik dacht! We zijn de voorbije weken eens wat vaker op zoek gegaan naar een culturele uitdaging, zoals toneel, optredens, cinema; en dat heeft de ontdekking van enkele heel interessante plaatsen opgebracht! Vooral de "ontmoetingsplaatsen" -ik kan het niet echt cafés noemen, maar clubs zijn het nu ook niet echt- met gratis concerten, oa. jazz en een singer-songwriter (die btw ook een concert in 't Ey in haar kalender heeft staan... tiens!) vond ik geweldig. Een heel gezellige sfeer, het soort plaatsen waar ik elke week naartoe zou kunnen gaan! Hadden we die nu maar wat vroeger ontdekt... :) maar kom, we hebben het dan toch meegemaakt. En mijn dunk van Padova ivm het vinden van live muziek is er dan toch ook op vooruitgegaan!
Het toneelstuk was vrij onbegrijpbaar, maar de film daarentegen (ook in het Italiaans) konden we perfect volgen! Fijn om te merken dat onze taalkennis er toch héél wat op vooruitgegaan is in de voorbije maanden - niet op z'n minst door het studeren van schoolboeken!

- Skieën is leuk! Jaja, vorige zaterdag heb ik er mij na jaren afvragen wat iedereen er nu toch wel zo geweldig aan vond, eindelijk eens aan gewaagd! Obereggen werd het skigebied van onze keuze, of beter van de erasmus-organisatie, want zij organiseerden de skitrip. En dat hebben ze goed gedaan! Ik ben geen kenner, maar naar mijn idee was't gebied vrij groot en degelijk, en het zicht was vooral adembenemend!

Goed ingepakt kregen Bert en ik onze eerste skilessen van meester Jacopo (waarvoor veel dank), en ja hoor, na wat oefenen waren we vertrokken! Zo goed vertrokken zelfs dat de rode pistes naar de avond toe voor ons geen obstakels meer vormden... Alhoewel ;) De beginnerspose was duidelijk merkbaar - zie foto -, maar we hebben ons heel goed geamuseerd (de spierpijn buiten beschouwing gelaten)! Voor herhaling vatbaar!

Nu ga ik een beetje uitrusten en wat van het zonnetje genieten, en daarna ga ik een hoogstwaarschijnlijk onvergetelijke laatste week tegemoet!

A presto!
Tantissimi baci,

Marieke

Update

2009-02-06T19:25:00.004+01:00

Hey daar,

ik weet ondertussen dat mijn laatste examen niet op 12 maar op 13 februari doorgaat (foutje van de prof...) en dat het in feite ook niet mijn laatste zal zijn, want ik "mag" op 18 februari nog eens een deeltje van mijn tweede examen gaan opnieuw doen. Hiep hoi... De twee andere heb ik gelukkig wel met glans doorstaan.

Ik breng jullie later nog wel op de hoogte van wat ik tegenwoordig buiten studeren zoal uitspook! Al blijft dat laatste toch wel de hoofdbezigheid hoor...

Un saluto!
Marieke

Esami...

2009-01-23T13:41:00.003+01:00

Jawel, ik zit ondertussen volop in mijn examenperiode!

't Is minder gemakkelijk dan ik gedacht had, en dat is in zekere zin een goed teken, aangezien het wil zeggen dat Padova toch wel een degelijke universiteit met degelijke cursussen is, maar aan de andere kant is het natuurlijk best lastig! Per vak gemiddeld een 600tal pagina's lezen, dat in het Italiaans, wat me zo'n 5 dagen per 200 pagina's in beslag neemt, en je kan zelf de som al maken! Doch, we doen ons best.

Mijn eerste examen liep niet bepaald van een leien dakje, maar meer woorden zal ik er hier niet aan vuilmaken: ik ben (nipt) geslaagd.

Wie thuis kaarsjes teveel heeft en er graag eentje voor mij wil branden: mijn volgende examens gaan - als alles goed gaat, want met die Italianen weet je nooit - door op 26 januari, 2 februari en 12 februari. Nog een poosje te gaan dus!

Daarna komt het einde van mijn avontuur wel héél erg dichtbij, ik keer waarschijnlijk terug naar onze Belgische contreien rond 26 februari. Snif... Ondanks het studeren bereiken de vriendschappen, de taalkennis, het gewend zijn aan het leven hier nu echt wel hun hoogtepunt; 't zal niet makkelijk worden dit alles definitief achter mij te laten!

Maar voorlopig zijn dat nog steeds zorgen voor later. Het leven is mooi! Nooit gedacht dat ik dat ooit zou zeggen tijdens een examenperiode, maar geluk zit hem in de kleine dingen, nietwaar ;)

Veel groetjes, ciao ciao,

Marika x

Capodanno, e poi: studiare!

2009-01-07T19:16:00.003+01:00

Liefste lezertjes,

we schrijven ondertussen 2009, dat wil zeggen dat er sinds mijn laatste blogbericht een nieuwjaarsavond gepasseerd is! Het was vooraf een vrij groot vraagteken wat er deze avond op ons programma zou staan, maarrrr het is zeer goed uitgedraaid. Vediamo...

Nieuwjaar zou nieuwjaar niet zijn zonder een uitgebreide diner, en die vond plaats ten huize van niemand minder dan Silvia, het Italiaanse vriendinnetje van één van de Duitsers hier (ja, dat noemen ze de cultuur leren kennen). Buiten 3 mede-erasmussers en Silvia zelf kenden we er eigenlijk niemand, maar dat kon ons niet deren, het maakte het feestje des te meer erasmus style. Het resultaat was een bont allegaartje van veel Italianen, Duitsers en Belgen. We zetten de avond goed in met hapjes en zelfgemaakte Spritz - voor de gelegenheid eens met Prosecco (u weet wel, die Italiaanse schuimwijn) in plaats van witte wijn -, maakten gezellig kennis met iedereen, en babbelden uiteraard wat bij na een week elkaar niet gezien te hebben (en dat leek best al lang na een gemiddelde van enkele dagen anders, wat zal dat geven eens we definitief naar huis gaan...?). Na een geslaagde spaghetti carbonara als primo (voorgerecht) bleek het plots ineens bijna middernacht te zijn! Oeps, dus toch geen uitgebreid diner...

... maar wél vuurwerk op Prato della Valle. Voor wie het zich niet herinnert van vorige berichten, dit is het mooiste plein van Padova, vol standbeelden, gras en water errond, geen slechte achtergrond voor nieuwjaarsvuurwerk dachten wij (en het stadsbestuur klaarblijkelijk ook, 't is niet dat we dat vuurwerk zélf aangestoken hebben). En inderdaad, het was de moeite. En als kers op de taart begon het plots te sneeuwen. Imagine, a white New Year... 't Is op zijn minst eens iets anders, en heel speciaal. Onvergetelijk, zij het dat de uren erna voor mij nogal een zwart gat zijn. Helemaal erasmus style... Mjah.

Maar na nieuwjaar komt in onze wereld onvermijdelijk studeren, en dat is dan ook exact waar ik op dit moment mijn dagen mee vul. Ik had verwacht dat dit de lastigste periode van erasmus zou worden, maar dat valt egenlijk zeer goed mee!

Reden 1: ik studeer in 't huis van Dona, samen met enkele wisselende anderen, zodat we hele dagen gezelschap aan elkaar hebben, samen (gezond!) kunnen eten en weten dat we niet de enige zijn die op zo'n onmenselijk vroeg uur opstaan.

Reden 2: Ik heb niet meer het gevoel dat ik soms halve of hele dagen "verpruts" door niks te doen, nee, mijn dagen zijn nu stuk voor stuk zeer productief!

Reden 3: voor de eerste keer hier begin ik min of meer een regelmatig ritme te krijgen en is wat ik eet en drink net iets meer aan te raden als wat er daarvoor soms allemaal in ging...

Reden 4: mijn eerste examen is pas 21 januari en daarna heb ik normaalgezien telkens zowat een week tussen elk examen, dus ik kan het voor de allereerste keer effectief eens rustigaan doen, ondanks het feit dat mijn cursussen zeker niet kleiner zijn dan in België, integendeel.

Reden 5: er zijn regelmatig nog mensen die etentjes of iets dergelijks organiseren, dus gebrek aan activiteiten is er zelfs in deze periode niet.

Reden 6: we houden meer dan ooit diepzinnige, ja zelfs filosofische gesprekken en kunnen ons rot amuseren met de kleinste dingen.

Kortom, een nieuw tijdperk is aangebroken. En hoewel ik met gemengde gevoelens uitkijk naar de laatste twee vrije weken nà de examens, is het toch zeker niet slecht. Af en toe is het zelfs eens interessant, stel je voor!

Geen paniek dus als je een tijdje niks van me hoort, het zijn drukke dagen. Maar dat is niet alleen voor mij zo... Aan alle studerenden: véél succes en doorzettingsvermogen! Aan alle niet-studerenden: you lucky bastards...

A dopo!

Dikke knuffel,

Marieke

Italia - buone feste!

2008-12-30T11:21:00.004+01:00

Ciao!

Eerst en vooral: mijn allerbeste wensen voor het nieuwe jaar!

(waarvoor een blog al niet handig kan zijn... enkele tientallen mailtjes bespaard!)

Ik ben ondertussen weer gestrand in la bella Italia. Het opstaan was pijnlijk (3u is eerder een tijdstip waarop ik zou gaan slapen...), maar het zicht uit het vliegtuig - besneeuwde bergen in de opgaande zon - maakte dat meer dan goed.

Het was goed om nog eens thuis te zijn! Het terugzien van mensen die je al langer kent dan 3 maanden, de huiselijke gezelligheid, het genieten van vakantie zonder zorgen... Dat kan al eens deugd doen. Opvallend ook hoe snel je je weer aanpast! Het voelde eigenlijk alsof die 3 maanden dat ik weg ben geweest er niet echt geweest waren... Of alleszins niet in dat leven zoals ik het ken. Er zat een "gat" in mijn Belgisch leven, net zoals er nu een gaatje van een week in mijn Italiaanse leven zit. Best een bizar gevoel! Ik had de eerste morgen thuis zelfs het idee dat het nog zomer zou zijn als ik mijn raam opendeed :) Viel dat even tegen!

Maar toen ik gisterochtend in Treviso aankwam, voelde ik me best ook wel weer thuis. Weer Italiaans horen en er deze keer in tegenstelling tot 3 maand geleden iets van verstaan, het is zo toch een ander gevoel :) En ondanks de dikke pak wolken waar mijn vliegtuig door gevlogen was, werd ik verwelkomd door een stralend zonnetje. Wat moet een mens nog meer hebben...

Nu is het vooral wachten op het arriveren van bekenden! Ik ben eens benieuwd wat nieuwjaar zal geven...

Je hoort het wel!

Dikke zoenen, ik mis jullie nu toch weer ietsje meer...

Marieke

Thuis.

2008-12-22T12:13:00.003+01:00

Ok, nu kan ik het wel bekennen... Ik ben thuis! Meerbepaald tot 29 december heel vroeg in de morgen vertoef ik nog in ons Belgenlandje. Wie me graag nog eens wil bezichtigen voor ik weer voor 2 maanden de Italiaanse jungle induik, weet dus wat er hem/haar te doen staat...

Tot gauw!

Natale, regai e un pocino di Milano

2008-12-15T21:24:00.020+01:00

Lieve mensen,

allereerst kan ik sommigen van jullie geruststellen: de kans is zéér klein dat ik hier een jaar zal blijven. Ik durf het nog niet helemaal definitief te stellen, maar laat ik zeggen dat er redenen genoeg zijn om na deze 6 maanden terug te keren naar ons Belgenlandje! En wie weet zie je me zelfs binnenkort al eens opduiken...

Ik heb hier nog een twee maanden te gaan, maar voor sommigen breekt het definitieve afscheid wel zeer binnenkort aan. Vandaar dat we vorige week besloten om met z'n allen een kerstfeestje te houden. Meerbepaald een zorgvuldig op voorhand gepland kerstfeestje; er werden namelijk cadeautjes gegeven! Het gekende systeem: iedereen trekt een naam en geeft aan deze persoon een leuk pakje. Ook was het de bedoeling dat iedereen een "typisch gerecht van zijn/haar land" klaarmaakte. Nuja, niet elke plat was even typerend - behalve de waterzooi van onze Brusselse misschien - maar 't was zeker en vast een zeer te pruimen buffet, en ik was eerlijk gezegd toch wel aangenaam verrast door de geslaagdheid van mijn zelfgemaakte chocomousse ;)

Enkele fotootjes van deze memorabele avond:

onze bijna complete vriendengroep: zo'n 28 man aanwezig

waar mijn chocomousse onder andere belandde

de Belgen en ons zogezegde typische gelaatsuitdrukking

cadeautjes!

chaos...

en uiteindelijk rust.

Aangezien het al lang geleden was dat ik ons lieflijke Padova nog eens verlaten had, vond ik het dit weekend hoognodig nog eens een stukje van de wereld (lees: Italië) te zien! Oorspronkelijk stond er Siena op het programma, maar wegens omstandigheden leek dit toch niet het beste plan en werd het uiteindelijk Milano. De tweede grootste stad van Italië en naar het schijnt een shoppingparadijs... Sounds tempting, doesn't it? ;) Van wat ik ervan gehoord had moest ik niet al te veel verwachten qua "historisch centrum", dus ik ging er met een open mind naartoe. En het viel goed mee! Veel is er inderdaad niet te zien, maar wàt er is, is de moeite waard! In Milaan lijkt alles grandissimo te zijn. Het begon al met het station, en eens aan de Duomo aangekomen keek ik mijn ogen uit. Je kan niet anders dan onder de indruk zijn van deze gigantische gotische kerk. Ook de galleria is mooi en voor één keer was ik blij een stad te kunnen bezoeken in de winter, want de kerstlichtjes pasten in de sfeer.

Als kers op de taart hadden we enkele Italianen bij ons om ons een beetje de weg te wijzen. En deze weg leidde naar een aperitivo stilo Milano! Je betaalt iets meer dan in Padova (8 euro ipv 2), maar je krijgt er een cocktail én massa's overheerlijk eten voor in de plaats. Toastjes, groentjes, pizza, pasta, cake; alles à volonté! Je zou voor minder in Italië komen wonen ;)

We bleven slapen bij een meisje dat we maar via via kenden, met 3 man (vrouw) op 2 matrassen aangezien zij noch ik van genoeg slaapgerief voorzien was... Maar al bij al was het een vredige nacht.

Dag twee bezochten we "il Cimitero Monumentale", wat zoveel betekent als monumentaal kerkhof. Ook hier was alles weer "bigger than life": decadent grote familiegraven en ingewikkelde sculpturen. Tja... Daarna wouden we "Teatro alla Scala" bezoeken, een theater met operazaal. Vol enthousiasme sloten we aan in een lange rij (die gelukkig wel snel vooruit ging) op het juiste plein... Die naar het verkeerde gebouw bleek te leiden. Niet getreurd, dan maar op naar de échte Scala! Daar was echter een voorstelling bezig, zodat het niet open was voor toeristen. Jammer... Nuja, die ene glimp die we er door de deur van opgevangen hebben, zag er wel goed uit :)

Om af te sluiten deden we uiteraard nog wat elke donna (Dona) in Milano doet: shoppen! We namen er zelfs een trein later voor. Met volle tassen en lege portemonnees arriveerden we rond een uur of 11 uiteindelijk weer in Padova. Het cambiare di aria heeft ons goed gedaan!

Nu zullen er voor een tijdje geen uitstapjes meer op het programma staan... Ook hier komen de examens eraan! Wanneer ik deze juist zal hebben, is voor sommige vakken nog een mysterie, maar dàt ze komen, staat vast! Aan iedereen die zich op dit moment al volop in de boeken aan het storten is: veel succes!

A presto,

Bacini,
Marieke

Should i stay or should i go?

2008-12-04T16:38:00.003+01:00

Elke erasmusstudent die besloten heeft om zich voor 5-6 maanden naar een ander land te begeven, en deze 6 maanden toevallig in het eerste semester heeft gelegd, komt op een bepaald moment voor het dilemma te staan: maak ik er toch nog een jaar van, of ga ik na de geplande periode naar huis?

Ook mij heeft dit vraagstuk plots bekropen, al sluimerde het wel al een tijdje onderhuids... De film "L'auberge Espagnol" nog eens zien (in het Italiaans trouwens!) met het daaropvolgende besef dat er hier ooit een einde aan komt, zit er waarschijnlijk wel voor iets tussen, alsook het feit dat steeds meer van mijn goeie vrienden hier (want zo kan ik ze ondertussen wel al noemen) de beslissing nemen deze fijne periode nog een beetje te rekken! En waarom zou je het ook niet doen? Het is iets wat je nooit meer op juist dezelfde manier zal kunnen maken, het is fijn, de redenen om het niet te doen zijn veelal praktisch, en uiteindelijk, wat zijn die extra 6 maanden in een mensenleven? Je merkt het al, mijn natuurlijke twijfeltalent wordt hier weer danig op de proef gesteld :)

Want ja, er zíjn ook redenen om het niet te doen. Ook al zouden we allen maar al te graag de volgende 6 maanden hier nog al barbequend, terrasjesdoend en tripjesmakend doorbrengen in een warm klimaat en een mooie omgeving... Het is ook meer dan dat. Het is intensief! En het is vermoeiend! Het is ongelooflijk fijn! ... Maar ook niet altijd even goed voor de gezondheid! Noch voor de kwaliteit van je onderwijs. Zucht... Ik ga jullie niet lastigvallen met al mijn puntjes pro en contra, maar je kan het je wel voorstellen: not an easy decision... Nuja, geen paniek, voorlopig overweegt het idee nog om gewoon terug te keren als voorzien, en moest het toch veranderen, breng ik jullie uiteraard ter gepasten tijde op de hoogte!

Deze bespiegelingen achterwege gelaten, gaat het leven natuurlijk gewoon door... Eens gaan bowlen, feestje in de residentie, cioccolata drinken, een birthday party, een tweede aperitivo, veel films kijken... En zelfs al een beetje studeren! (het is mogelijk dat ik binnen een kleine twee weken mijn eerste examen heb! gelukkig is dit vak nog vrij interessant)

Het vermelden waard is het feit dat mijn zoektocht naar "folk in italia" eindelijk zijn vruchten heeft afgeworpen! Ik ontdekte een website met allerlei activiteiten in de buurt en vond, toeval o toeval, een bal in Padova nog diezelfde avond! Regen noch afgelegenheid kon mij tegenhouden, ik ging er zelfs moederziel alleen naartoe. Wat ik daar tegenkwam, was... interessant. (folkliefhebbers, spits uw euh... ogen) Een bal in Italië blijkt niet hetzelfde te zijn als een bal in België. Ten eerste is zowel inkom als drank gratis. Pluspunt! Maar je krijgt naar mijn idee dan ook minder "waar voor je geld" (ahja, want geen geld, dus... :p). De sfeer was niet echt spectaculair. Het ging gewoon door in een helderverlichte zaal, ik prefereer dan toch wat sfeerlichtjes om al die bezwete hoofden wat te verdoezelen ;) Bovendien was er niet zoveel jong volk aanwezig als dat in België altijd het geval is, maar de situatie bij ons is in dat opzicht dan ook wel buitengewoon denk ik. Nu, de dansen waren ook nogal anders. Eén bourrée, en voor de rest allerlei regionale dansen waar ik mij precies toch niet echt aan waag! Ik waande me een beetje in de middeleeuwen, hehe. Doch, de eerlijkheid gebiedt mij wel erbij te vermelden dat dit niet altijd zo schijnt te zijn... Het lag o.a. een beetje aan de groep die speelde vermoed ik, ik vond ze niet spectaculair goed. Op het einde van de avond deden ze ook nog een soort dans-jam, 't is te zeggen, iedereen stond in een kring, een accordeonist en een percussionist speelden een nogal eentonig melodietje, waarop wie wou dan een voor een in de kring kwam en danste, al improviserend... Best wel speciaal. Al had ook hier een beetje sfeerlicht niet misstaan, denk ik :)

Hoe dan ook, deze avond was voor mij best wel geslaagd, want ook al was dit soort van bal niet volledig mijn ding, ik heb wel kennisgemaakt met Filippo Gambetta (helaas ipv hem meer dan twee liedjes te horen spelen, want dat was waarschijnlijk het betere deel van het programma). Deze jongeman is een zeer goeie en sympathieke accordeonist die o.a. al in België optredens gedaan heeft! 't Was dus wel eens tof om nog eens in "het folkwereldje" te vertoeven en meteen te kunnen babbelen met iemand die "ons folkwereldje" en vele muzikanten daarin kent. Hij stelde me ook voor om een deel van de accordeonstage te volgen die hij dat weekend in de buurt gaf, maar om verschillende reden heb ik uiteindelijk toch maar gepast. Alleszins, een interessante avond met interessante contacten! Wordt wie weet wel vervolgd...

Ook in Padova itself was er gisteren een gratis rondleiding naar de toeristische bezienswaardigheden hier. Ik kan nu met trots zeggen dat ik het anatomisch theater van Vesalius (of was het nu Galilei ;)) en de fresco's van Giotto eindelijk gezien heb!

De kerstsfeer begint er hier trouwens al danig door te komen, er staan enkele gigantische kerstbomen in het centrum en er hangen lichtjes overal in de straten. Gezellig!

Foto's volgen! Ik ga me nu nog eens opnieuw wagen aan mijn cursus: "Le identità corporee; quando l' immagine di sé fa star male". Als dat niet intrigeert...

Voorbeeldige groetjes en tot gauw!

Bacio,

Marieke

Siamo una famiglia

2008-11-26T21:26:00.027+01:00

Hallo allemaal,

op een doordeweekse Padova-woensdagavond zou ik op dit moment onderweg zijn naar Piazza delle Erbe... Ware het niet dat een vreemdsoortige misselijkheid mij vanavond thuis houdt. Dan maar een blogberichtje!

De hoogtepunten van de voorbije weken op een rijtje:

* Raclette bij Noémie

Een fijne avond met heerlijke patatjes met kaas, scoutsgezang en zelfs "ne keer blazen" ter alcoholcontrole! Kwestie te weten of we onze fietsen nog mochten bestijgen... Grappig feit: de onderste foto maakte géén deel uit van de zangstonde, maar was een poging tot het overtuigen van Marine (foto rechts) om nog mee te gaan naar Banale... Hilarisch.

* Onverwacht bezoek!

Een verrassing is hier nooit ver weg. Een week of twee kreeg ik plots een mailtje van Jens, die in Leuven in mijn jaar zit, dat hij waarschijnlijk naar Padova zou komen om een Italiaanse vriend te bezoeken, en als hij dan toch in de buurt was, of we dan niet eens konden afspreken? Zo gezegd, zo gedaan. En het was een fijne dag! Zo leer je nog eens iemand van thuis beter kennen zie :) Als kers op de taart heb ik ook weer wat Italianen leren kennen, waaronder één die mijn nummer wou "omdat ik precies beter op de hoogte was van alle feestjes dan hijzelf". Ojee, is het al zo erg...

* Mijn allereerste aperitivo

Op zich niet zo spectaculair, maar wél typisch italiaans. Het systeem gaat als volgt: je bestelt een drankje in een bar (in dit geval zelfs 2 Spritz voor 2 euro aan erasmusprijs, geen geld dus) en mag dan zoveel eten als je wil van de hapjes die aan de toog staan. Resultaat: veel superlekkere pasta gegeten voor een prijs waarvoor je het zelf niet kan maken. Nice!

* Girls night!

Eveline nodigde ons uit voor la cena, maar deze keer solo per ragazze! Na een wederom zeer te pruimen maaltijd waagden we ons aan echte girly activities: gezichtsmaskertjes, nagels lakken en last but not least: de serie Gossip Girl! In een romantische bui en met een zacht perzikhuidje keerden we uiteindelijk naar huis terug...

* Tortilla day

... was eigenlijk een zeer gewone dag, bestaande uit een tripje naar Vicenza. Vicenza is een stadje dat op een kwartiertje trein van Padova ligt, en is eigenlijk wel de moeite! We werden weer getrakteerd op een stralend blauwe hemel en een winterzonnetje, maar schijn bedriegt, het was bitter koud! We kuierden wat rond in de nogal verlaten stad (het was zondag), zagen een otter eendenvriendjes maken in de rivier en genoten van het uitzicht op een heuvel...

Nu, waarom krijgt deze dag de titel "tortilladag"? (nu gaat het komen hoor Nele, en je zal vast teleurgesteld zijn want echt spectaculair is het niet :p) Tada tadaa... Omdat er later die avond een "tortilla wedstrijd" op het programma stond. Bedoeling was dat elke Spanjaard een tortilla maakte en wij, de anderen, elke tortilla proefden en als een echte jury punten gaven. De lekkerste tortilla kreeg dan een prijs. Wat heeft dit nu met Vicenza te maken? Niks, behalve het feit dat we op stap waren met een hele hoop spanjaarden en dat we de hele dag lang tussen al dat Spaanse gebrabbel (want zo klinkt Spaans ondertussen in mijn oren) zeker wel 30-40 keer het woord "tortilla" hoorden vallen. Waren er een paar een beetje nerveus...? Wij Belgen doopten deze mooie dag dan maar toepasselijk tot tortilladag. Voila!

De tortillawedstrijd zelf was zeer fijn, al hadden we wel een beetje het ESN-barbeque-gevoel: weinig eten, veel wijn... Maar vooral veel volk! Hieronder onze Spaanse koks en onverwachte winnaar David (2e van links), met zijn tweede tortilla ooit :)

* Sneeuw!

Ja hoor, ook hier heeft het gesneeuwd. Maandagmorgen(/middag...) deed ik nietsvermoedend mijn raam open, en dit is wat ik zag:

Mooi, maar frisjes! Arme konijntjes...

Als afsluiter, het lied van de week:

"Siamo una famiglia

Ho tutte mie sorelle da me

siamo una famiglia

alzatevi e cantate!"

Hoe onnozel deze vertaling ook mag zijn, ergens klopt het wel met het gevoel dat erasmus brengt. Mensen van overal over Europa die op korte tijd de beste vrienden worden... 't Is op z'n minst uniek.

Allora, ik verlaat jullie nu en kruip stilaan in mijn bedje, in de hoop er morgen fris als een hoentje weer uit te springen!

Buonanotte,

Marieke

Tortilla

2008-11-23T18:08:00.003+01:00

Vandaag, 23 november, staat vanaf heden in mijn geheugen gegrift als tortilladag.
Waarom... vertel ik later!

Ciao ;)

Bezoek!

2008-11-14T15:40:00.022+01:00

Dag beste lezertjes,

alweer een week vloog sneller dan het licht voorbij... En dat heeft deze keer alles te maken met het hoge entertainmentgehalte en ook wel de relatief groten getale van mijn bezoek!

Donderdagavond om half 9 mocht ik Hanne verwelkomen in het station van Padova. Veel tijd om te bekomen van de vermoeiende reis kreeg ze niet, want ik nam haar meteen mee naar het appartement aan de overkant, bij Noémie. Daar bereidden de franstaligen (ja hoor, ook zij beginnen wat samen te klieken en aangezien ik heel goed met hen overeenkom ben ik altijd de arme stumper die dan maar heel de avond Frans moet spreken... maar soit) een heerlijke maaltijd voor. Ongelooflijk lekkere pasta (de variatiemogelijkheden zijn eigenlijk echt wel oneindig) en een stukje van Clara's succesrecept cake met een bolletje ijs erbij vormden een maaltijd die naar mijn idee gerust in een restaurant zou mogen opgediend worden! Het culinaire gehalte even buiten beschouwing gelaten, werd het ook gewoon een heel gezellige avond, met een filmpje erbij: "Ice Age", in 't Vlaams gesproken met Franse ondertitels! (Tini, we moesten spontaan aan u denken! "eigen schuld, eigen schuld..." :p)

Noémie bood ons een bed en ontbijt aan, en daarmee was de eerste nacht al meteen zonder zorgen. De rest van de week was namelijk het plan om Hanne bij mij in de residentie binnen te smokkelen... Wat eigenlijk zeer goed gelukt is! Met de nodige trucjes en een niet al te opvallend persoon is het dus blijkbaar toch mogelijk. Al was het best spannend... (en liet het "bed" dat ik kon aanbieden in het begin wel wat te wensen over... Snorrie!)

Vrijdag was een luie dag: lang slapen, op 't gemakje Padova eens verkennen en Hanne installeren op mijn kamer. 's Avonds nog eventjes naar de bar "Tio Pepe" geweest, een bar/restaurant waar ze goedkope pizza's verkopen (2 euro voor een margherita!), dat in de buurt van onze faculteit ligt en volgens mij zo'n beetje ons stamcafé aan't worden is :)

Zaterdag stonden we om 7(!) uur op (zowat het vroegste ooit sinds ik hier ben ;)) om de trein te nemen richting Trento. Eindelijk eindelijk eindelijk echt de bergen in! Op goed geluk zochten we een heuvel uit om te beklimmen... die in een dorp naast Trento bleek te liggen. We stapten wat kilometertjes af, om uiteindelijk een niet al te hoge top te beklimmen en als "einddoel" bij een soort verlaten huisje/kapelletje aan te komen. Okee, misschien niet de beste heuvel uitgekozen, maar het uitzicht onderweg was - ondanks niet al te mooi weer - wel de moeite!

Na het 's avonds verkennen van de winkelstraten, met gezellig marktje en zelfs glühwein erbij, vertrokken we richting station om daar ons onderdak van die avond op te wachten. En dat onderdak werd ons verschaft door niemand minder dan Thomas, eerder vernoemd, uit mijn Italiaanse les in Leuven, die voor een jaar in Trento zit. Helaas kwam Thomas die dag uit Venetië (ok, ik had niet echt op tijd gevraagd of we mochten blijven slapen ;)) en brachten we dus nog een uur door in het station van Trento, bij gebrek aan iets beters om te doen. Nuja, rond half 11 verscheen hij dan toch aan de horizon. Een chique appartement, een zelfgemaakt stuk cake van de vriendin van z'n kotgenoot en een ongelooflijk goed bedje deden ons het eerdere wachten gauw vergeten...

Het bleek dat we zaterdag eigenlijk naar de "verkeerde", zijnde minst interessante kant van de bergen gelopen waren, dus namen we het dappere besluit zondagochtend ook nog een wandelingetje te maken, deze keer mét gids ;) Veel tijd hadden we uiteindelijk niet meer, maar de zon scheen nu wél en we zijn tot op een oorlogsmonument op een van de heuvels geraakt, dus deze keer konden we Trento al wat meer in zijn volle glorie bewonderen... En het was prachtig. Te bedenken dat ik daar ook nog naartoe had kunnen gaan... Dju zeg!

Veel tijd hadden we echter niet meer om van al dat moois te genieten, want in Padova wachtte het volgende bezoek al op onze komst. Mama, Jan en Bavo waren zaterdagavond in Bologna geland en bevonden zich vanaf zondag op Padovaanse grond. Een vreemd besef te weten dat ze al in Italië zijn, maar je ze nog niet ziet... Nuja, aangezien wij vrij laat toekwamen, hadden zij tijd om op het gemak eens alle bezienswaardigheden in Padova te gaan bekijken. En dat zijn er nog meer dan ik dacht! Ook ik heb deze week voor het eerst de toeristische attracties eens bezocht, nl. de San Antonio basiliek en het Palazzo della Ragione, waar ik al zo vele keren voorbij was gelopen...

Alleszins, ze namen een kijkje op mijn kot ('t was plots druk in deze kleine kamer) en daarna gingen we met z'n allen iets eten in de pizzeria waar ik al mijn bezoek hier al mee naartoe genomen heb :) Gezellig!

Maandag was het wederom tijd voor het obligatoire bezoek aan Venetië... En het was best fijn. 't Was nog af te wachten of we wel tot in Venetië zouden geraken, aangezien er een algemene staking van het openbaar vervoer was, maar uiteindelijk is het vrij vlot gelukt. En we hebben Venetië meteen meegemaakt zoals in de toeristische boekjes als "meest mysterieus" aangeprezen staat: in de mist. De goedkoopste boten deden helaas mee aan de staking, dus geen boottochtje voor ons, maar aangezien de avond hier tegenwoordig om 5u valt (en dat vallen mag je vrij letterlijk nemen, het gaat snel) hebben we meteen ook eens kunnen genieten van "Venezia by night"... Mooi!

's Avonds was het alweer tijd om afscheid te nemen van mama & co, want Hanne en ik waren van plan het dinsdag rustig te houden en zij bezochten die dag Bologna nog eens en vertrokken vandaaruit weer naar huis.

't Was een kort maar aangenaam weerzien! Bedankt voor 't komen!

Eens weer "thuis" maakten Hanne en ik nog fruitpap... Mmmm!

Er volgde zoals gepland een rustige dinsdag, met zelfs een les voor mij en een bezoekje aan de Mensa (kwestie van de plaatselijke studentencultuur eens te laten opsnuiven). 's Avonds nog een wijntje in de wijnbar, en een pizza (en een kwart: teveel!) in het bovengenoemde stamcafé...

Woensdag gingen ook wij naar Bologna, maar het weer was ons niet welgezind: regen regen en nog eens regen! Gelukkig bestaat Bologna zowat uit één grote winkel, dus hielden we ons nog maar eens bezig met shoppen (na een kort bezoekje aan Lieselot, waar ik de vorige keer mijn trui nog had laten liggen). Zoveel (voor ons) nieuwe Italiaanse winkels en dan kom je uiteindelijk naar huis... met iets uit de H&M. Typisch :) Nuja, voor mij was het lang geleden, want een H&M heb je hier in Padova niet! (and yes, I am still alive)

Het plan was om Hanne woensdagavond eens te tonen hoe het er dan zoal aan toe gaat op Piazza delle Erbe, maar helaas wist de regen van geen ophouden... Dan maar een goed bord spinaziepatatjes (man, dat kan deugd doen) en een filmpje. U merkt het, qua uitgaansleven heeft bezoek een goede invloed op mij! ;)

De volgende ochtend was het ook voor Hanne tijd om te vertrekken. Om 5u 's ochtends opgestaan om de bus te nemen... die de verkeerde bleek te zijn. Een chaotisch telefoontje dat ze in Venetië zat, niet goed wist waar ze was en dat er geen bussen naar Treviso meer waren... De enige optie bleek uiteindelijk een peperdure taxi. Maar ze is er geraakt. Fioew! Ook voor mij best even stress...

Alleszins, chapeau voor al dat alleen reizen en merci voor 't komen, 't was een hele toffe week!

Et voilà, hier blijf ik weer alleen achter. Opnieuw eventjes bekomen en uitrusten van deze drukke week! Al zal er wel snel weer vanalles in mijn agenda gepland staan... En da's maar goed ook!

Hou jullie goed daar, bedankt voor alle lieve reacties en tot hoors!

Bacio (trouwens een heel lekkere ijssoort, vraag maar aan Hanne),

Marieke

Teolo en zo...

2008-11-06T15:15:00.009+01:00

Buongiorno!

'k Heb net een tekstje geschreven voor het Erasmusneuroosje in Leuven (voor zij die niet weten wat het Neuroosje is, dit is het maandelijkse boekje van de Leuvense psychologiestudenten) dus ik ben helemaal in de verslaggevingsmood ;) En aangezien vanavond de Hanne- en dit weekend de mama & co- terror mij helemaal in zijn greep zal nemen, is nu het moment om jullie nog even te laten meegenieten van mijn laatste belevenissen!

Na het hartverscheurende afscheid van Nele en Tiny (zelfs de wolken weenden mee) ging het leven weer door als voorheen... Zij het zonder linkerpedaal aan mijn fiets, wat niet erg handig is, maar ok. Er volgden enkele rustige dagen van calcetto spelen in de residentie en zelfs deelnemen aan de pilootstudie van Kim/Julia's experiment... (zij doet hier haar stage voor experimentele psychologie)

Vrijdag was het nog eens tijd voor een ESN-activiteit: the "official welcome at the university". Wacht eens even... Welkom? Zijn wij hier niet al een maand en half ondertussen? Zo zie je maar, Italianen nemen hun tijd. Speech in het Italiaans over dat het niet gemakkelijk moet zijn voor ons om in een land te leven waar iedereen een nieuwe taal spreekt... Euh, pardon?

Nuja, het was een mooie zaal en we hadden toch maar mooi de VIP-zeteltjes aan de zijkant, bekleed met rood fluweel! (dat we meteen lekker nat maakten... 't was niet wij, maar de regen!) Daarna nog een goedkoop koffietje gaan drinken (dit is iets wat we meer en meer doen, aangezien het weer slechter wordt, maar het staat mij wel aan) en 's avonds een zeer gezellig huisfeestje. (ook dit laatste wordt frequenter... ik ben fan!)

Over zaterdag ga ik mij niet uitspreken, maar zondag was een mooie dag! Ons plan om naar de echte bergen te gaan, was een beetje in het water gevallen (gelukkig niet letterlijk deze keer), dus namen we als alternatief een heuvelig dorpje niet heel ver van Padova: Teolo. Jammer genoeg konden we weer genieten van de typische mist hier, maar de zon deed toch haar best om er een beetje door te komen, dus het werd best nog mooi weer! Het leverde zelfs foto's op die volgens sommigen blijkbaar doen denken aan de nevelwouden in Peru... Wow! ;) Al zal het wel niet zó spectaculair geweest zijn, het deed enorm goed om eens in de natuur te zijn, de beentjes eens te strekken en te genieten van een mooi uitzicht. Exactly what i needed! Een cioccolata'tje (wat níet hetzelfde is als chocomelk, eerder chocopudding, maar wel heel erg lekker) en een stuk pizza in het gezellige dorpje als afsluiter maakten de dag compleet. Ook het vermelden waard: ik heb héél de dag Frans gesproken!

De rest van de week was fijn, maar weinig spectaculair om over te vertellen,

dus zeg ik: tot de volgende keer!

-xx- Marieke

Leven als toerist in Italië

2008-10-30T21:23:00.025+01:00

Mi piace la vita italiana! Oftewel: het italiaanse leven bevalt me! Zelfs in de regen, en daar kunnen Nele en Tiny volop van meespreken...

Maar laat ik bij het begin beginnen. De laatste dagen zijn héél druk geweest!

Zondag maakten we met enkele spanjaarden en franssprekenden (frans + waals dus) een tripje naar il Lago di Garda (het Gardameer). Dé toeristische plek bij uitstek hier in de buurt, dus mocht ook op ons lijstje niet ontbreken. De zon was met ons! Hoewel we niet het allermooiste plekje aan het meer hadden uitgekozen (het meer heeft een omtrek van 158,4 km, je hebt dus best wat keus qua plekjes), was het een zalige relaxerende dag, die bovendien mooie foto's heeft opgeleverd. En ja hoor, erasmus zou erasmus niet zijn als we niet weer toevallig door iemand werden aangesproken die ons een gratis boottochtje aanbood... :)

Na een dutje op een trein die ons al in de juiste sfeer bracht met het licht dat telkens uitviel, was het tijd om ons klaar te maken voor de grote Halloweenparty. Ik transformeerde mezelf in een eigenlijk nog veel te schattige zwarte kat, ging met twee heksen de fiets op (de autobestuurders moeten ook wat gedacht hebben...) en nadat nog enkele andere griezels ons vervoegden, zetten we koers naar een van de "discotheken" hier: Banale. Even terzijde: een discotheek hier is niet echt hetzelfde als één in België (daar zou ik nooit een voet binnenzetten), maar is hier gewoon een plek waar je kan dansen op gewone muziek, net als een fuif/TD thuis, en is bovendien de enige optie om nog weg te gaan na een uur of 12... Hoewel er veel aan mijn staart getrokken werd, was het weer ambiance alom!

De volgende ochtend stapte ik nog ietwat slaperig uit bed... En was het tijd om mijn eerste echte bezoek te ontvangen! Al was er de eerste uren nogal verwarring omtrent mijn telefoonnummer (ik deed nietsvermoedend mijn dagelijkse bezigheden terwijl Nele en Tiny al enkele uren in Padova bleken te zijn) vlogen we elkaar dan eindelijk toch in de armen op - hoe kan het ook anders - Piazza delle Erbe. We namen een kijkje op Prato della Valle by night en kwamen dankzij mijn oriëntatorisch talent op nooit geziene plaatsen ;) Ook voor mij was het een ervaring: je bekijkt de stad waarin je leeft plots vanuit een ander oogpunt en gaat eens verder dan de dingen die je dag in dag uit doet. Padova op z'n toeristisch dus. Heel mooi!

Als je de toerist wil uithangen, moet je het goed doen, aldus bezochten we dinsdag en woensdag respectievelijk Venezia en Verona. Ondanks minder weer - Verona betekende voor mij vooral doorweekte voeten - was het toch nog eens de moeite. Vooral Verona is eigenlijk best mooi als het regent! En storm noch regen houdt ons tegen... om te gaan shoppen! O ja, ik ben weer bezweken... Zucht. :) Alleszins, het waren drie zeer fijne dagen! Thanks for coming girls! (en Lotte: bedankt voor't hilarische postpakket...)

Op dit moment ben ik dus wat aan't bekomen van de vorige dagen... De gezondheid van de meesten hier begint het stilaan een beetje te begeven, ook ik voel een verkoudheid aankomen, dus is het niet slecht het eventjes wat kalmer aan te doen. Dit weekend staat er waarschijnlijk een weekendje in de bergen op het programma (dat is gezond he), ik kijk er al naar uit!

2 dikke zoenen (want zo gaat dat hier) en een zwarte poezenpoot,

Marieke

Un po' di filosofia

2008-10-24T15:23:00.009+02:00

Ciao ragazzi!

Het is alweer eventjes geleden dat ik hier nog iets gepost heb... Maar veel spectaculairs valt er dan ook niet echt te vertellen. Na een dikke maand hier verval je toch weer in een zekere routine... Lessen, woensdagavond piazza, in't weekend uitgaan, tussendoor hier en daar ook nog eens, de was, de plas, ja zelfs al een beetje leren! Zo gaat dat!

Toch merk ik hoe langer hoe meer dat deze ervaring iets unieks is. Want ook al is er de routine, je komt ook telkens weer voor verrassingen te staan. Je leert elke week wel weer nieuwe mensen kennen - van overal -, je merkt dat je de ene dag de ene taal vlotter spreekt, de volgende dag een andere, je doet uitstapjes en ziet wat van de wereld! Dankzij de verschillen en gelijkenissen met thuis sta je stil bij alles wat thuìs routine is, en dat dit eigenlijk allesbehalve vanzelfsprekend is...

Eigenlijk zijn 5 maanden veel te kort voor een belevenis als deze. Als je ervóór staat, lijkt het een eeuwigheid, maar eens je je leven hier een beetje opgebouwd hebt, merk je dat je het best nog een beetje langer zo zou willen houden :) Wat niet wil zeggen dat alles hier beter is hoor...

Op schoolvlak heb ik bv niet het gevoel dat ik hier echt alles zal leren wat ik zou moeten leren. De praktijk ontbreekt ook, en o wee als je hier naar een Engels boek op zoek moet!

Daarnaast mis ik live folkmuziek en het dansen erop, het zou hier ergens in de buurt wel moeten te vinden zijn, maar aangezien Italië zo'n ongelooflijk georganiseerd land is, is dat geen gemakkelijke opdracht. Doch, ik geef niet op!

't Is ook niet alles om heel de tijd zelf aan alles te moeten denken; op tijd de was doen, boodschappen, ook in het weekend, tussendoor nog lessen, leren, uitstapjes regelen... Man man, is dat dan volwassen zijn? (nu zullen mama en papa wel lachen waarschijnlijk :p)

Moraal van het verhaal: alles heeft zijn voor- en nadelen! Maar op dit moment (en dan vooral vandaag, want het zonnetje schijnt) geniet ik met volle teugen.

Ziezo, ter afsluiter nog een paar fotootjes, aangezien die meer zeggen dan woorden:

Het resultaat van een pannekoeken-met-Nutella-feestje...

Feestje in Copernico, een residentie met veel erasmussers

Weerwolven, naar goede gewoonte op mijn verjaardag

De grigliata ofte barbeque

De verslavend lekkere verjaardagscake die Clara voor mij gebakken heeft

Vaag beeld van Piazza delle Erbe op woensdag

Een dikke merci voor alle verjaardagswensen, -kaartjes en -postpakketjes!

Baci grossi,

Marieke

Over Bertoli-mémés, rotkarakters en feestjes, feestjes, feestjes!

2008-10-15T16:36:00.018+02:00

Hi folks!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier nog iets gepost heb, en dat heeft alles te maken met de drukte van mijn leven hier. Mijn kotgenoten denken al dat ik een "echt feestbeest" ben, stel je voor... Ik vraag me af vanwaar ze dat halen!

Het begon allemaal vorige week zaterdag, met een rondleiding in Padova... Van de culturele uitleg heb ik niet veel begrepen, maar ik heb wél weer wat nieuwe telefoonnummers verzameld (een van mijn nieuwe hobby's)! 's Avonds werd er gratis sangria geschonken op Prato della Valle, en ja, u raadt het al, die was in no time de deur uit... En vólk dat er was!

De rest van de week stapelden de bezigheden zich op: Piazza delle Erbe, feestje bij een rijke Parisien, ESN-drink, fancy Chinese dinner, nog eens Piazza delle Erbe... Genoeg om ons méér dan bezig te houden. En dan zijn er nog de lessen overdag... Ik heb daar geen tijd voor! ;) Maar ik ga wel hoor.

Gelukkig bestaat er na al die lessen en dat vermoeiende gefeest ook zoiets als weekend! En weekend betekent tripjes maken! Dit weekend was meerbepaald nogal Belgisch gekleurd... Zaterdag bevond ik me namelijk voor de tweede keer deze maand in de trein richting Bologna, alwaar we afgesproken hadden met een groot deel van onze Leuvense Italiaanse les. Het zonnetje scheen uit volle borst, dus maakten we er maar een lui in-het-park-lig-en-shop-dagje van (vooral Thomas vond dat laatste gewèèldig). Ondanks het rotkarakter van Lieselot - of net dankzij ;) - hebben we heel wat afgelachen. Heerlijk om weer eens gewoon in't Vlaams mopjes te kunnen maken! Zo kom je bv op woorden als Bertoli-mémé: een oud vrouwtje dat rechtstreeks uit de Bertoli-reclame zou kunnen gewandeld zijn... Leve Italië!

Onze avondbezigheid was ook de moeite: met een op ietwat vreemde manier verkregen flesje wijn (nachtwinkels kennen ze hier niet echt, enkel Pakistani's die "dicht" zijn maar via de deur toch blijkbaar wel nog wat verkopen als je erom vraagt) dachten we rustig een beetje op een Piazza'tje te zitten, maar dat was buiten een Italiaanse gerekend. Mensen lastigvallen à la proberen kussen en drank en chips afnemen, uit het niets beginnen zingen en vooral héél erg vreemd en niet al te nuchter zijn was haar avondvulling en noodgedwongen ook die van alle anderen op het plein aanwezig... Daarnaast speelde er iemand gitaar en was er ook iemand aan't jongleren met vuur... Vreemde sfeer, maar entertainment verzekerd!

Sfeerfilmpje:

Na een wederom verkwikkende nachtrust bij Lieselot vertrok ik zondagmiddag terug Padovawaarts, waar de volgende feestjes me alweer opwachtten. Eerst een "Belgian party" - bij deze weet ik zeker dat er hier veel Belgen zitten, en dat 't Waasland verrassend genoeg goed vertegenwoordigd is! - dat zich met de tijd uitbreidde tot een "international party" (elk feestje breidt zich hier trouwens telkens op miraculeuze wijze uit qua mensenaantal), waarna we met z'n allen naar de Erasmus Welcome Party trokken. Nog maar eens een fijne en net iets te late avond! (zie foto bovenaan)

Je ziet dus, het leven gaat hier zijn gang... Alles begint in zijn plooi te vallen. Maar hoe meer alles in zijn plooi valt, hoe sneller de tijd vooruit gaat. Ik besef hier meer en meer dat er zó veel mooie plaatsen te zien zijn, zó veel dingen de moeite waard te bekijken/horen/beleven... En dat je het nooit allemààl kan doen. Ja, de erasmuservaring maakt een mens nu en dan al eens filosofisch. Het doet je - mij althans - zeer goed beseffen welke dingen voor jou belangrijk zijn in 't leven... Kortom, een aanrader.

Voila zie, met deze gevleugelde woorden laat ik jullie... om een Sprizje te gaan drinken! :)

Kus!

Marieke

Wist je dat...

2008-10-08T17:43:00.008+02:00

Ja hoor beste mensen, ook in deze blog is het tijd voor wist-je-datjes! Omdat de italianen nu eenmaal wel eens vreemde gewoontes durven hebben...

DUS, wist je dat...

* er in Padova meer studenten dan plaatselijke inwoners wonen en dat zo'n 100tal ervan op dit moment erasmusstudenten zijn?

* de eerste georganiseerde erasmusactiviteiten een feit zijn en er op de eerste (rondleiding in Padova en gratis sangria 's avonds) héél veel volk is afgekomen?

* sommige italianen Facebook uitspreken als "fatsjebok"? Ik lag strijk toen ik dat hoorde!

* de verkeerslichten hier zowat één seconde groen zijn en 7 seconden oranje, maar of het nu groen, oranje of rood is, iedereen toch zomaar oversteekt? Zelfs als er een politieagent op staat te kijken (die dan ook niks zegt)?

* er hier nog maar één dag is voorbij gegaan dat ik géén pasta met een of andere tomatensaus heb gegeten?

* je in de winkel dan ook niet veel anders vindt? Naar iets als bloemkool bv moet je niet op zoek gaan!

* dit eigenlijk nog maar het voorgerecht is?

* men hier niet extreem laat eet zoals bv in Spanje, maar eerder rond een uur of 8 's avonds?

* een pint (wel iets groter dan thuis) hier zeker 3 euro kost?

* je daarentegen Spriz, wijn en uiteraard koffie kan vinden voor 1-1,5 euro?

* zowat al mijn lessen overlappen?

* de lessen hier interactiever en de studenten assertiever zijn?

* ik in november waarschijnlijk al een examen heb?

* er hier best veel Belgen zitten (zowel Vlamingen als Walen)?

* het hier overdag meestal lekker warm is, maar het 's avonds enorm afkoelt en mijn voetjes dan als ijsklompen aanvoelen?

* ik les heb niet ver van de rivier en er daar best aangename plekjes zijn om te zitten?

* ik hier waarschijnlijk zeer goed (ahum) zal worden in "calcietto" (kickeren) en ping-pong, aangezien beide hier in de residentie vaak gespeeld worden?

* er hier té veel interessante winkels zijn, waardoor ik mijn shop-drang écht moet onderdrukken?

* deze winkels wel steeds toe zijn tussen 13 en 15 uur, wat zeer lastig is als je dat niet gewoon bent?

* ik onlangs mijn huur betaald heb in een postkantoor?

* de ijsjes hier héél lekker zijn?

* ik maar niet uitgeslapen geraak?

* ik al accordeon heb gespeeld in de tuin van mijn residentie?

* er verdacht veel erasmussers verjaren in oktober? Er zijn op dit moment al twee of drie verjaardagen gepasseerd.

* ik waarschijnlijk nog duizend dingen kan bedenken die jullie alleen maar zouden vervelen...?

Voor de rest gaat het leven hier zijn gewone gangetje... Na het "leven op straat" van mijn week jeugdherberg doet het best wat vreemd om weer een normaal leven te leiden en te merken dat alles zich wat stabiliseert, maar dat heeft uiterààrd ook zijn aangename kanten!

Veel groetjes,
zoen,

Marieke

Una settimana a Padova

2008-10-03T15:22:00.007+02:00

Ciao!!

Hier ben ik alweer... Ok, wat heb ik de voorbije week allemaal uitgespookt?

* Een weekendje Verona met Clara. Een welkome afwisseling na al ons gehos in Padova! Verona is "veramente bellissima"! Je hebt een mooi zicht op de heuvels vanaf de verschillende bruggen en er zijn verschillende gezellige wijnbars, met sympathieke italianen die je spontaan een soort tapas-ding aanbieden :) Zoals het een goede toerist betaamt hebben we uiteraard ook een kijkje genomen in het huis en het graf van Julia (je weet wel, van Romeo). Ongelooflijk hoeveel liefdesbriefjes er daar aan de muur hangen en hoeveel er in openbare monumenten op de muren geschreven wordt! Je zou het in België eens moeten proberen...

* Enkele uitjes met de andere erasmusstudenten, die we de laatste avond in de jeugdherberg hebben leren kennen. Zo bv woensdagavond, dé uitgaansavond hier. Alle studenten komen dan buiten om een Spriz (ja, ik heb het ondertussen al geproefd!) te drinken... Je kon er werkelijk op de koppen lopen. 't Gaf een beetje een festivalgevoel, we kregen spontaan de neiging om te beginnen crowdsurfen! Het grappige is wel dat tegen een uur of 12 alle bars beginnen sluiten en de meerderheid afdruipt. Wie zich hier wil bezatten, moet op tijd beginnen! Ze doen dat dan ook, vrees ik...

* Verhuisd naar mijn kot! Ik zit een béétje ver van't centrum (ik zal nooit meer klagen dat ik in Leuven ver weg zit :)), ik moet zo'n half uur of langer fietsen om er te geraken, maar... De appartementjes hier zijn dik in orde! Deze residentie is nog vrij nieuw, en dat zie je eraan! Helaas is er wel steeds een allesziende receptionist(e) aanwezig, zodat ik niemand te slapen kan leggen zonder al te veel "foefelare"... Ohja, de tuin hier zit vol, maar dan ook echt vól konijnen/hazen, vooral 's avonds! Ik heb me laten vertellen dat als je er eentje vangt of dood doet je een boete moet betalen, dus helaas geen typisch Belgisch konijn met pruimen voor mijn residentiegenootjes...

* Heel wat mensen leren kennen. Ik moet hier al verschillende netwerken onderhouden! Er zijn de erasmusstudenten, waarmee we soms afspreken of samen naar de les gaan. Daarnaast is er Rumiana, mijn "cuoncuilina" of flatgenote, een Bulgaars meisje dat hier aan haar eerste jaar begint, en haar broer en enkele andere "Bulgaarse italianen" waarmee we vaak in de "mensa" (studentenrestaurant) gaan eten. Verder is er Lorenzo, een jongen die in dezelfde residentie als ik zit en die ik op straat onderweg naar hier heb leren kennen (thuis had ik hem waarschijnlijk nooit aangesproken, maar hé, erasmus maakt je net iets socialer) en meteen gevraagd heb om me wat te helpen met mijn lessen e.d., want hij studeert net als de halve studentenpopulatie hier ook psychologie! Tenslotte is er een hele groep mensen hier in de residentie die hier al sinds vorig jaar zitten en heel wat samen doen. Toen ik in de residentie arriveerde, stelden 2 jongemannen me voor om mijn bagage naar boven te helpen dragen (ja, italiaanse jongens zijn verdacht over-vriendelijk, vooral tegenover buitenlandse meisjes! maar je hoort me niet klagen :)), waarna ze mij later uitnodigden om samen met hen iets te eten... Et voilà. Je kan hier in de residentie elkaar opbellen via een intern telefoonsysteem, zeer handig!

* Véél talen gesproken! Ik spreek hier regelmatig Engels, Frans, Nederlands, Italiaans en zelfs twee woordjes Bulgaars (ja en nee...)! ;) 't Is soms verwarrend aangezien je soms 3 talen tegelijk spreekt met één en dezelfde persoon, maar mijn talenkennis gaat er uiteraard op vooruit. 'k Ben alleszins heel blij dat ik al zoveel italianen ontmoet heb, zo ga ik hier effectief nog italiaans leren!

* Illegaal een fiets gekocht in het park, met dank aan Simone. Echt wel onmisbaar hier!

* Last but not least (alhoewel): naar de les gegaan. Ik weet nog steeds niet welke vakken ik nu definitief ga volgen, maar ben deze week wel al naar een aantal lessen geweest. Ik moet zeggen, 't is niet gemakkelijk! Als er één ding is waarvoor ik blij zal zijn om weer naar huis te gaan, is het om weer lessen te krijgen in je eigen taal. Nuja, in sommige vakken behandelen ze onderwerpen die ik eigenlijk al gezien heb (en dat zijn dan mastervakken...), dus ik denk dat ik het op den duur wel zal begrijpen.

Ziezo, bij deze zijn jullie weer een beetje mee met mijn avonturen. Hopelijk loopt alles daar in het verre België even goed!

Ci vediamo (we zien elkaar weer),

Marieke

Back from out of space

2008-10-02T18:21:00.005+02:00

Hallo kindjes,

Ik leef nog! En heb heden ten dage (na een heel gedoe in de unief-bib om op internet te geraken) internet op kot! Eén dezer dagen zal ik me eens bezighouden met een wat uitgebreider verslag van de voorbije week, maar op dit moment laat mijn groeiende sociale leven en mijn staat van vermoeidheid (ja, erasmus is best vermoeiend!) dat niet zo toe :) Ik beperk mij dus voorlopig tot het posten van wat foto's, binnenkort te bewonderen op de link die je rechts vindt!

Alla proxima volta!

-X- Marika

PS: het doet enorm deugd om al jullie lieve berichtjes te lezen! Grazie mille!

Informatie uit de tweede hand

2008-10-01T14:26:00.004+02:00

De stilte uit Padova wordt stilaan oorverdovend .. maar is te verklaren door het feit dat Marieke voorlopig nog steeds niet over internet beschikt.
En dus neemt mama even over om te melden dat alles dik in orde is in het verre Padova. We horen alleen maar enthousiaste berichten.. en die horen we graag natuurlijk :).

Wie haar live wil bereiken of een berichtje wil sturen, kan dat op
00393453071747
Laat jullie maar horen!

Wordt vervolgd.. hopelijk zeer binnenkort!

La dolce vita

2008-09-24T18:21:00.008+02:00

Hoihoi!

Nog snel een berichtje omdat ik de volgende dagen waarschijnlijk een tijdje niet op internet kan en er ook wel weer 't één en ander gebeurd is!

De eerste nieuwe ontmoetingen zijn een feit... Mijn kamergenote in de jeugdherberg, Clara, blijkt een franse erasmusstudente te zijn die - toeval o toeval- van folk houdt en wiens vader een gekend diatonisch accordeonbouwer is! Ik was al onder de indruk dat ze dat instrument nog maar kende, maar blijkbaar weet ze er dus alles van! Zeer fijn. Ze is de laatste dagen mijn maatje geworden om mee op te trekken, sinds we hier nog steeds elke dag de straat opgestuurd worden. En waar houden we ons dan zoal de hele dag mee bezig? "Walk and wait and walk and wait!" Meerbepaald van hier naar daar om al onze erasmuspapieren geregeld te krijgen... In't ene bureau geven ze je wat papieren mee, waar je dan mee naar ergens anders moet, waar je dan weer iets anders krijgt, enz enz... Jawel, Italië is en blijft een bureaucratie! Gelukkig ben ik daar mentaal op voorbereid! (het houdt je in ieder geval bezig...) Alleszins, het lijkt vrij goed te lukken tot nu toe, de meeste papieren zijn in orde, nu moet ik me vooral nog bezighouden met het vinden van de juiste vakken.

Over de universiteit gesproken: elke dag zien we hier verschillende mensen in apenpakjes (niet letterlijk apen natuurlijk) staan, fles wijn in de hand en een groot papier voor hun neus dat ze moeten voorlezen... Het blijkt een soort afstudeerritueel te zijn. We kunnen ondertussen al helemaal meezingen met het ter deze gelegenheid gezongen liedje dat ongeveer klinkt als "Dottore, dottore, lalalalala.... hoefafa hoefafa hoe". 't is ook mogelijk dat de tekst íetsje anders gaat... ;)

Verder hebben we hier een prachtig plekje ontdekt, namelijk Prato della Valle. Nuja plekJE, 't is een groot plein met bomen en standbeelden; je vindt het op alle toeristische foto's van Padova. Héérlijk om gewoon een paar uurtjes in de zon uit te rusten... Wat we vandaag dan ook met veel plezier gedaan hebben!

Gisteravond zijn we ook iets gaan drinken met een italiaan waarvan we via-via het nummer gekregen hadden. De meeste italianen zijn zeer vriendelijk, behulpzaam en gastvrij! Waarschijnlijk zullen we vanaf morgen, bij gebrek aan jeugdherberg (niet dat ik die zal missen) een paar dagen in zijn appartement mogen slapen. Hij is een enorm babbelgat, heeft ons meteen heel zijn liefdesleven verteld, maar goed, hij kan ons een bed geven :) Joepie!

Vanavond spreken we waarschijnlijk ook eens af met een andere italiaan, degene die ik eerder al vermeld had, hij is lid van de erasmus-organisatie hier. Woensdagavond blijkt de avond te zijn waarop iedereen uitgaat, Spritz (het plaatselijke drankje, nog niet geproefd) drinkt en jawel... nogal zat wordt. Tja, italianen he... Benieuwd wat dat zal geven! Misschien is het maar best dat we om half 12 weer in de jeugdherberg moeten zijn... Hehe. Waarschijnlijk zal er ook een spaanse meegaan die we hier in de jeugdherberg zijn tegengekomen... Het erasmus-netwerk breidt zich uit!

Bon, that's all for now! (ja hoor, ik denk tegenwoordig al in 't Engels - Italiaans is nog wat moeilijk) Ik zal proberen zo snel mogelijk wat foto's online te zetten en ook mijn italiaanse gsmnummer (dat voorlopig nog niet werkt) zal ik hier ergens posten.

Dikke zoen!

Marieke

News from Padova!

2008-09-22T19:04:00.005+02:00

Tada tadaa, hier is het dan, het eerste blogbericht rechtstreeks uit Padova waar jullie allen vast vol ongeduld op zaten te wachten! :)
Ik heb best veel te vertellen...

Vrijdagnamiddag vertrokken we, na nog enkele dikke afscheidsknuffels, op weg naar Charleroi. Alles verliep vlekkeloos, tot plots de achterband van de auto lek bleek. Eventjes paniek, maar gelukkig werden we "gered" door een vriendelijke vrachtwagenchauffeur, en was zelfs Touring er snel bij, zij het wel net te laat om nog iets nuttigs te doen... Er zijn nog goeie mensen in deze wereld! Alleszins mama, bedankt om mij te brengen!

Na een vlucht zonder problemen kwamen we (papa, Hilde en ik) aan in Treviso, waar we de nacht doorbrachten in een hotelletje. Zaterdag namen we de bus naar Venetië en hadden we voor het eerst een "waauw" gevoel. Venetië is gewoonweg prachtig, en we hadden het weer mee. Kleine straatjes, het water dat overal opdook, het had iets heel idyllisch. Helaas is het ook een doolhof, maar geloof me, dat neem je er graag bij! Grappig is ook wel dat je in alle kleine straatjes en pleintjes amper mensen tegenkomt, tot je bij de Rialto-brug of het San Marco-plein komt, waar het op de koppen lopen is! "Aaah, híer zijn al die mensen..." Ook de duiven zorgen voor entertainment: ze spelen een soort tikkertje met het stukje kaas dat je hen geeft, tot een slimme mus het afneemt en er -letterlijk- mee gaat vliegen! Domme duiven.
Samengevat: zéér de moeite.

' s Avonds namen we dan de trein naar Padova, een half uurtje rijden en niet duur, oef! Het openbaar vervoer in Italië is zeker in orde en daar ben ik zeer blij om.
In Padova aangekomen zijn we nog een heerlijke pizza gaan eten en dan bedje in, want al dat citytrippen is best vermoeiend!

De volgende ochtend om een uur of 4 moest ik afscheid nemen van papa en Hilde... Even een moeilijk moment. Het besef dat je er plots alleen voor staat en het nu écht begonnen is.
Gelukkig had ik afgesproken dat ik die dag naar Lieselot in Bologna zou gaan. In de jeugdherberg word je namelijk verplicht om buiten te gaan tussen half 10 en half 5, en ik wou liever niet op mijn eentje de zwerver uithangen! Zo gezegd, zo gedaan, ik de trein op naar Bologna. Daar wat rondgehangen... 's Avonds kreeg ik het nogal moeilijk, door een combinatie van vermoeidheid, nieuwe indrukken, gemis enz... waarop Lieselot me overhaald heeft om bij haar te blijven slapen.

En ja hoor, een bekend gezicht, "Bridget Jones's Diary" en eindelijk nog eens genoeg uren slaap doen wonderen! Vandaag voelde ik me al stukken beter. (dankje Lotje :)) Het zonnetje scheen ook weer, wat Padova stúkken mooier maakt. 't Is een levendige stad met op het eerste zicht veel winkels en veel terrasjes. Ik had voor het eerst het gevoel dat ik me hier wel thuis zou kunnen gaan voelen!

Straks ontmoet ik waarschijnlijk mijn kamergenote hier in de jeugdherberg... En één dezer dagen heb ik normaalgezien een "date" met een Italiaan van de Erasmusorganisatie hier. Verder weet ik wel wat doen: een italiaans gsm-nummer aanschaffen, erasmusdingen regelen, shoppen! Hihi.

Ziezo, dit waren zowat de belevenissen van de eerste dagen... Ik zal mijn best doen om van m'n volgende blogbericht niet zo'n opsomming van feiten te maken :) Maar mijn suffe hoofd en de weinige tijd laten op dit moment niet veel méér toe.

Arrividerci! Dikke kus,

Marieke

De spanning stijgt!

2008-09-18T13:21:00.006+02:00

"Ik heb vannacht heel onrustig en weinig geslapen
En dat was niet het gevolg van het drinken van bier..." (De Nieuwe Snaar)

... maar heeft uiteraard alles te maken met mijn zeer toekomstige vertrek! Morgen rond een uur of 8 ('s avonds) vertrekt mijn vliegtuig richting Italië, en begint het grote erasmusavontuur...

I'll miss you all!

Marieke

Nog 10 nachtjes slapen...

2008-09-09T14:58:00.000+02:00

Buongiorno a tutti!

Mijn allereerste blogbericht... Een nieuwe ervaring is altijd even spannend. Nog spannender is het feit dat ik me binnen dit en 10 dagen in een totaal nieuw land zal bevinden met totaal nieuwe mensen, totaal nieuwe gewoonten, een totaal nieuwe verblijfplaats enzovoort! Op dit moment kan ik er me nog niet al te veel bij voorstellen, maar daar zal weldra verandering in komen!

Waarom Padova? Wel. Wie mij een beetje kent, kan al vermoeden dat de keuze niet van een leien dakje verliep. Het hartverscheurende dilemma ging dan ook oorspronkelijk tussen een 60-tal Europese steden. Mijn allereerste voorkeur ging naar een Scandinavisch land, of Engeland/Schotland, het Noorden dus. Stockholm was echter niet beschikbaar voor de richting die ik wou doen en Glasgow werd mij verteld "een lelijke industriestad" te zijn, dus die opties schrapte ik al snel uit mijn lijstje. De andere noordelijke bestemmingen hadden ook elk hun mindere kantjes, zodat ik gauw verder uitkeek naar iets anders.
Op dat moment viel mijn oog op "La Bella Italia"... Na er één memorabele keer geweest te zijn had ik me voorgenomen me het italiaans ooit eens eigen te maken. En is er nu een betere manier om een taal te leren dan een echt taalbad? Ik dacht het niet! Daarnaast is Italië ook gewoonweg een prachtig land, met hopelijk toch ook een iets aangenamer klimaat dan ik in het Noorden zou meegemaakt hebben...
De keuze ging uiteindelijk nog tussen enkele Italiaanse steden, en 2 dagen voor de deadline heb ik mijn keuze gemaakt: Padova zou het worden. Vrij noordelijk gelegen, redelijk dicht bij de bergen, en niet té groot maar ook niet te klein. Bovendien dé place to be voor een psychologiestudent in Italië, heb ik me laten vertellen. Kan niet tegenvallen dus? We'll see!

Ik kan jullie alvast vertellen dat ik de eerste week in een jeugdherberg zal doorbrengen, omdat ik nog niet in mijn kot kan, en dat dit waarschijnlijk nog even spannend wordt aangezien de jeugdherberg voor de laatste twee dagen volzet is! Mogelijk ben ik dus binnenkort ook weer een ervaring als dakloze rijker ;) Ik hou jullie op de hoogte! Bruggen genoeg daar alleszins, lijkt mij...

Ziezo, bij deze sluit ik mijn eerste tekstje af, hopelijk kan het jullie bekoren! Ik tel alvast met véél zin af naar 19 september...

Ciao!
Marieke